Ney Coto Pinzón, een Panamese schilder uit de 20e eeuw, kanaliseert postimpressionistische, surrealistische en expressionistische invloeden in zijn rijk getextureerde werken, die zijn achtergrond als dichter, activist en journalist weerspiegelen. Door middel van psychologisch surrealisme weeft hij langgerekte figuren, gemaskerde gezichten en dichte menigten samen, waarbij hij gelaagde, tapijtachtige penseelstreken toepast in aardetinten en diepblauw, afgewisseld met levendige kleuren. Zijn kunst straalt introspectie en veerkracht uit, onthult zowel persoonlijk verlangen als collectief geheugen en dompelt de kijker onder in een sfeervolle wereld waar emotie, geschiedenis en de geest van Latijns-Amerika net onder de oppervlakte pulseren.