Rashid Johnson combineert zijn Chicago-achtergrond met diverse media zoals fotografie en beeldhouwkunst om de post-zwarte identiteit te onderzoeken. Zijn kunst combineert wetenschap, geschiedenis en een lappendeken van materialen, waarbij hij een verhaal creëert door middel van technieken als airbrushen op gespiegelde tegels om culturele normen uit te dagen en te ontleden. Zijn werken wekken diepe introspectie op over identiteit, strijd en veerkracht, en roepen persoonlijke en collectieve ervaringen van de zwarte diaspora op.