Rivka Karasik groeide op in een chassidisch gezin in Brooklyn, doordrenkt van rituele voorwerpen, heilige teksten en de zwaarte van overgeërfde tradities; en haar kunst heeft die wereld nooit losgelaten, zelfs niet wanneer ze die doorbreekt en herinterpreteert. Ze studeerde aan de Art Students League en Hunter College en bouwt gelaagde constructies van gerecycled hout, gevonden voorwerpen en rituele materialen, bijeengehouden door lijm, spijkers en draad: assemblages die minder gemaakt aanvoelen dan opgegraven. Haar werk bevindt zich op het snijvlak van herinnering en herstel: textieldraden die oude wonden helen, collages die bijeenhouden wat tijd en verlies uit elkaar hebben gerukt. Na een lange en ijzige winter is ze weer aan het creëren en stroomt haar creativiteit weer, en dat is te zien in haar werk.