Het fotografische werk van Sarah Straßmann verkent fysieke en digitale ruimtes en combineert de technische precisie van de fotografieschool van Bielefeld met de conceptuele oriëntatie van het Bauhaus.
Haar analoge fotografische series leggen stille verhalen vast in lege interieurs en stedelijke landschappen. Door het documentaire met het conceptuele te combineren, stelt haar werk het alledaagse ter discussie en toont het nieuwe realiteiten door middel van zorgvuldige overweging van licht en schaduw, wat aanzet tot een diepere beschouwing van de wereld die we waarnemen.
Daarnaast ontwikkelt Straßmann op onderzoek gebaseerde multimediaprojecten die smartphonefotografie verkennen in de context van visuele cultuur. Deze werken, waaronder digitale foto's, gegenereerde beelden en collages, weerspiegelen esthetische invloeden uit de populaire cultuur.
De kunst van Sarah Straßmann roept een gesprek op over de digitale transformatie van ons bestaan en onze interactie met onze omgeving. Ze biedt daarbij een nieuw perspectief op de vloeiende relatie tussen werkelijkheid en perceptie.