De kunst van Serge Bereziac weerspiegelt een rauwe, ongefilterde levensreis. Nadat hij in 1998 zijn ingenieursstudie had afgebroken, stortte hij zich in de chaotische jaren 2000. Hij werkte op marktstalletjes, in cafés en op bouwplaatsen en observeerde de menselijke natuur intensief, waarbij hij in rustige momenten schetsen maakte op karton.

Parallel hieraan verkende hij de fotografie, van analoog tot digitaal, en perfectioneerde hij zijn compositie. Deze creatieve impulsen leidden uiteindelijk tot tentoonstellingen en een diepgaand besef: voor Serge is kunst geen baan. Het is een onlosmakelijke staat van zijn waarin leven, observatie en creatie met elkaar verweven zijn.

Werkend op het snijvlak van neo-pop en art singulier, geeft hij de voorkeur aan de puurheid van lijn en intuïtief kleurgebruik boven zware texturen. Hij schildert universele archetypen – sociale maskers die schreeuwen zonder agressie. Door de rauwe geest van naïeve kunst in zijn dagelijks leven te verweven, transformeert hij decennia aan ontmoetingen in een levendig, ironisch visueel universum.