Susanna Gatto, een Venetiaanse schilderes, volgde een kunstopleiding en studeerde textiel, glas en aquarel, waarbij ze haar meesterschap in kleur perfectioneerde. Haar werken kenmerken zich door intense symboliek en surrealistische lyriek, waarbij ze een techniek gebruikt die kleur centraal stelt.
De kleurkeuze is niet louter decoratief. Ze is weloverwogen, scherp en radicaal.
Rood pulseert. Blauw trekt zich terug. Zwart fluistert. Elke tint is een kritisch gebaar, een daad van weglating of openbaring. Het is schilderen als een politieke uiting van gevoel.
Het werk doet geen voorstellen, maar stelt vragen.
Het wordt niet weergegeven, maar opgeroepen.
En wie kijkt, blijft geen toeschouwer, maar betreedt het spel als een gevoelig en ontwapend lichaam.
Het gaat niet langer om begrip. Het gaat om precies voelen.