Na jarenlang fresco's te hebben geschilderd, koos Ursula Matella ervoor terug te keren naar de ezel om een meer intieme en vrije expressie te verkennen. Tussen abstractie en figuratie ontstaat haar schilderkunst vanuit gebaar en direct contact met het materiaal. De kleurlagen, de sporen van het mes en de texturen vormen de taal van een rauwe emotie. In zijn schilderijen vermengt het licht zich met de stilte, vormen verschijnen en vervagen dan, als kwetsbare herinneringen of innerlijke aanwezigheden. Zijn werk is meer geworteld in gevoel dan in rede - een voortdurende dialoog tussen meesterschap en overgave, tussen constructie en uitwissen. Door middel van dit instinctieve proces probeert Ursula de essentie van emotie te onthullen, innerlijke toestanden, sporen van een herinnering, de kwetsbare aanwezigheid van een wezen of een moment te vertalen.