Laia Grassi, een kunstenares met een achtergrond in beeldende kunst en een specialisatie in design, gebruikt digitale media en generatieve AI om een obsessieve en diep symbolische "Digitale Barok" te creëren. Haar techniek combineert door AI gegenereerde fragmenten, opzettelijke fouten en een beperkt kleurenpalet, wat resulteert in dichte visuele symfonieën die zowel verontrustend als fascinerend zijn. Haar werk maakt het vrouwelijke zichtbaar als een complexe en instinctieve kracht, en creëert spiegels waarin vrouwen zichzelf zien als compleet, krachtig en vrij, waarbij ze het vrouwelijke kracht geeft door middel van littekens, maskers en de keuze voor eenzaamheid.