Neo Stefaniak-Bruel, een schilder, tekenaar en digitaal kunstenaar die momenteel een opleiding tot illustratiekunstenaar volgt, is doordrenkt van een experimentele reis, gevoed door muzikale samenwerkingen. Hij moduleert stijlen en technieken afhankelijk van de gewenste emotie: oliepastel voor vibratie, digitaal tekenen voor vreemdheid, of monotype voor spectrale verschijnselen, soms met tekst en vouwing. Zijn praktijk schommelt tussen flikkerende figuratie, het verkennen van het absurde en het bevragen van de blik, wat leidt tot verontrustende werken die flirten met obsessie. Hij wekt een gevoel van zweven en ambiguïteit op en nodigt de kijker uit om de kwetsbaarheid van de realiteit en de poëzie van het dagelijks leven te ervaren.